Metodyka pracy socjoterapeutycznej - warsztat

mgr Bożena Ignut

bozena.ignut@wsge.edu.pl

Celem jest zdobycie wiedzy oraz nabycie umiejętności i kompetencji w obszarze metod pracy socjoterapeutycznej poprzez :

1. Zapoznanie studentów z metodologią prowadzenia zajęć socjoterapeutycznych.

2. Wyjaśnienie podejścia interdyscyplinarnego w Socjoterapii.

3. Zdobywanie wiedzy dotyczącej okazywania wsparcia i zrozumienia szerokorozumianego, kierowanego do dzieci i młodzieży.

4. Omówienie konkretnych przykładów leczenia dzieci i młodzieży poprzez ich udział w zajęciach socjoterapeutycznych.

Metody niepodające: burza mózgów
Metody niepodające: debata, dialog
Metody niepodające: metoda zajęć praktycznych
Metody podające: opis

zaliczenie na ocenę - inne (w tym colloquium, realizacja projektów, etc)
zaliczenie na ocenę - referat

Podczas zajęć student pozna podejście interdyscyplinarne w socjoterapii, a także będzie potrafi poprowadzić zajęcia socjoterapeutyczne dla dzieci i młodzieży, których celem jest odreagowanie negatywnych emocji i uczenie się korekcyjnych zachowań.

Tematyka zajęć - ćwiczenia

1.Metodologia pracy socjoterapeutycznej, podejście

interdyscyplinarne w socjoterapii.

2. Rola terapeuty prowadzącego zajęcia socjoterapeutyczne,

omówienie czynników wspierających i blokujących

wynikających z zachowania terapeuty.

3. Proces grupowy. Formy rozwoju grupy.

4. Metody pracy socjoterapeutycznej, prezentacja narzędzi

terapeutycznych i ich zastosowanie w procesie socjoterapii.

5. Techniki projekcyjne, odkrywanie mocnych i słabszych stron u

przyszłych socjoterapeutów.

6. Stres i sprawdzone sposoby w radzeniu sobie ze stresem.

Zapoznanie studentów z wpływem myśli i emocji na powstanie

objawów somatycznych i napięcia w ciele, z wykorzystaniem

elementów terapii poznawczo - behawioralnej. Zastosowanie

relaksacji w celu redukcji przeżywanego napięcia.

7. Wykorzystanie różnych form terapii, między innymi rysunku i

muzyki, w procesie leczenia dzieci i młodzieży.

Literatura podstawowa

1, Wilk M., Diagnoza w socjoterapii, Sopot, 2014

2, Ribner N., Terapia nastolatków, Gdańsk 2005

3.Rejzner A., Terapia w resocjalizascji. Warszawa 2009

Literatura uzupełniająca

1. Jąder M., Krok w kierunku kreatywności. Ćwiczenia i zabawy, Kraków 2006.

2. Karasowska A., Jak wychowywać i uczyć dzieci z zaburzeniami zachowania, Warszawa 2006.

3.Lewandowska- Kidoń T., Wosik-Kawala D., Rozwijanie poczucia własnej wartości u dzieci w młodszym wieku szkolnym, Kraków 2009.

Student otrzymuje ocenę niedostateczną (2.0) gdy nie wykazuje dostatecznego stopnia osiągnięcia efektów uczenia się i uzyskuje mniej niż 50% sumy punktów na egzaminie/zaliczeniu/pracach kontrolnych.

Student otrzymuje ocenę (3.0), gdy wykazuje większy niż niedostateczny, ale mniejszy niż dobry stopień osiągnięcia efektów uczenia się i uzyskuje od 50% do 60% sumy punktów na egzaminie/zaliczeniu/pracach kontrolnych.

Student otrzymuje ocenę dostateczną plus (3,5), gdy wykazuje większy niż dostateczny, ale mniejszy niż dobry stopień osiągnięcia efektów uczenia się i uzyskuje od 60% do 70% sumy punktów na egzaminie/zaliczeniu/pracach kontrolnych.

Student otrzymuje ocenę dobrą (4.0), gdy wykazuje większy niż dostateczny plus, ale mniejszy niż dobry plus stopień osiągnięcia efektów uczenia się i uzyskuje od 70% do 80% sumy punktów na egzaminie/zaliczeniu/pracach kontrolnych.

Student otrzymuje ocenę dobrą plus (4,5), gdy wykazuje większy niż dobry, ale mniejszy niż bardzo dobry stopień osiągnięcia efektów uczenia się i uzyskuje od 80% do 90% sumy punktów na egzaminie/zaliczeniu/pracach kontrolnych.

Student otrzymuje ocenę bardzo dobrą (5.0), gdy wykazuje większy niż dobry plus stopień osiągnięcia efektów uczenia się, i uzyskuje od 90 do 100% sumy punktów na egzaminie/zaliczeniu/pracach kontrolnych